De vader met de grote auto.

Elly heeft wel een vader, maar die heeft haar toen ze klein was niet erkend. Dat wilde haar moeder in die tijd niet. Haar moeder kon niet voor haar zorgen en ze groeide bij een tante op. Pas toen ze een 10 was leerde ze haar vader kennen. Daarna zag ze hem regelmatig en hadden ze het best fijn.

Toen Elly ging studeren wou ze graag een bijdrage van haar vader. Maar hij wilde haar niets geven, want hij was arbeidsongeschikt en had maar een lage uitkering, en nog een ander kind om voor te zorgen.

Maar Elly geloofde dat niet, want vader reed in een grote dure BMW. Hij had net een nieuwe inboedel. Hij ging regelmatig in het buitenland op vakantie en had een jaarplaats op een luxe camping.

Daarom vroeg Elly alimentatie via de rechtbank. Toen Elly dat deed was vader zo boos dat hij riep dat zijn misschien wel zijn dochter niet was. Dat was natuurlijk erg pijnlijk. Tot dat moment had niemand daar ooit aan getwijfeld. Toen deed Elly ook een officieel verzoek om het vaderschap vast te stellen.

Op de zitting bij de rechtbank keek iedereen eens goed naar vader en toen naar Elly. De gelijkenis was treffend. Toen vader ook nog zei dat hij eigenlijk zelf ook niet twijfelde aan zijn vaderschap, vertelde de rechter hem dat hij dan zelf de DNA test moest betalen als hij die echt nog wilde.

Daar zag vader toen maar van af. Toen hij ook nog vertelde dat hij regelmatig kluste als vriendendienst en daar geen geld voor vroeg geloofde de rechtbank niet dat hij niets voor Elly kon betalen. De rechtbank stelde toch alimentatie vast. Die vader daarna in één keer betaalde tot en met haar 21e verjaardag….. Nu maar hopen dat het tussen Elly en vader weer goed komt.

Naschrift:

Dit verhaal is waar gebeurd, maar de naam is aangepast en de feiten ook een beetje. Ik geef er nog wat uitleg bij.

Ook de biologische vader moet alimentatie betalen. Tot 18 jaar, en als zijn kind gaat studeren tot 21.

Maar dan moet dat vaderschap wel vaststaan. Dat kan tegenwoordig eenvoudig met een DNA-test. Vroeger werd dat nog wel op het uiterlijk en met ander bewijs aangetoond, maar dat hoeft gelukkig niet meer. Dan is de kans op fouten immers groot. De moeder of het kind kan zelf via de rechter vragen het vaderschap van een vermoedelijke vader vast te stellen. Dan moeten er wel sterke aanwijzingen zijn dat hij de vader is. Andersom kan een man ook aan de rechtbank vragen om een kind te mogen erkennen. Als moeder daarvoor geen toestemming geeft.

Of iemand alimentatie moet betalen hangt niet alleen af van het inkomen dat hij heeft, maar ook van het inkomen dat hij in redelijkheid kan verdienen. Daar ging de rechter in dit geval van uit. De donkere inkomsten telden in dit geval toch mee. Meestal zijn die moeilijk aan te tonen.

Henk Kiers

De middagworkshop van het Vfas-congres heet “in contact gaan en blijven”.

Het zaaltje stroomt vol. Op de achtergrond stroomt het verkeer op de A2 lekker door.

Op het laatste moment schuift bij ons aan tafel vooraan in de hoek nog een cursist aan.

De docente komt enthousiast op gang. Het gaat over mentale modellen. We bekijken allemaal onze omgeving met onze eigen bril, vanuit ons eigen referentiekader, daar komt het op neer. Ineens zie ik uit een ooghoek de laatkomer bladeren en strepen. Wat doet hij nou? Hij neemt zorgvuldig een dossier door, en kijkt af en toe even op als iets dat wordt gezegd dat even zijn aandacht trekt.